Notre Dame de Marceille

We zijn weer een stap verder in de ontrafeling van het geheim van Saunière ! Ons bezoek aan de Notre Dame de Marceille leverde weer een aanwijzing op. Het kostte wel wat moeite. De ND de Marceille is een alleraardigst 14e eeuws pelgrimskerkje dat vol hangt met heiligenbeelden, tempeliers-symbolen en vooral dankbetuigingen in de vorm van tegels die aan de wanden zijn bevestigd. Blijkbaar hebben in de loop der eeuwen heel veel mensen hier een wonder ervaren, wat dat wonder dan ook geweest mag zijn. De kerk hangt letterlijk vol met attributen die allemaal iets met het raadsel te maken zouden kunnen hebben. Gelukkig was het niet druk en konden we uitgebreid speuren. Maar af en toe liepen er toch ander bezoekers binnen en moesten we ons wat subtieler gedragen. Een van de bezoekers kreeg in de gaten dat wij wel heel erg geïnteresseerd waren in alles wat los en vast zat en bleef ons een tijdje volgen. Om hem af te schudden zijn we maar even naar buiten gelopen om een stukje van de pelgrims route af te leggen. De kerk ligt aan de pelgrimsroute naar Santiago de Compostella en als boetedoening of als eerbetoon mag je de laatste paar honderd meter naar de ingang van de kerk op je knieën afleggen over een slecht geplaveide weg die ook nog eens stijl omhoog loopt. . Er moeten heel wat knieën zijn opengehaald op deze weg. Halverwege de wegstaat een kapelletje met een Maria beeld boven op een magische bron. (“Fontain” zegt onze reisgids, maar er spuit niks, dus we houden het op een simpele bron).  Je mag het water over je heen sprenkelen maar drinken wordt ten strengste afgeraden om geen magische ziekte op te doen. Natuurlijk zagen wij in dat kapelletje een uitstekende verstopplaats voor een aanwijzing en we hebben het dan ook van alle kanten onderzocht. Margot heeft zelfs het rooster dat over de eronder stromende bron ligt even opgetild om te zien of er mogelijk wat in het water te vinden was. Helaas geen wonder en geen aanwijzing. Terug naar de kerk om deze nog nauwkeuriger te inspecteren.

Toen we eigenlijk al de moed hadden opgegeven viel ons oog op een van de bedank-tegels die, waarschijnlijk niet geheel toevallig, net onder een beeld van een pastoor was opgehangen. De tegel was geplaatst door ene Saunière op 11 - 04 -1915. Laat dat nu net de verjaardag zijn van onze gelijknamige pastoor. Zoveel toeval bestaat niet dus die tegel moest een aanwijzing zijn. Maar meer dan een dankbetuiging aan Maria stond er echter niet op. Bovendien in dezelfde bewoording zoals die ook op honderden andere tegels zichtbaar was. De tegel was aan de muur bevestigd via pinnen die in gaten in de muur staken. Niet echt geschroefd dus. Zou de tegel te verwijderen zijn?  Inderdaad, en dat ging eigenlijk nog vrij simpel. Jasmijn wist haar kleine vingers er makkelijk achter te wurmen en vrij gemakkelijk kwam de tegel los zoals op de foto hiernaast te zien is. Een glunderende Jasmijn met de gewraakte tegel in haar handen. Maar nog veel interessanter is het beeld dat zichtbaar is op de plek waar de tegel gezeten heeft! Daar zagen we nu een andere tegel die klaarblijkelijk ergens anders is uitgehakt en hier verstopt is. Een hele bijzondere tegel met, waarschijnlijk, Latijnse woorden op een hele bijzondere manier gerangschikt:

R O TA S

O P E R A

T E N E T

A R E P O

S A T O R

Welke kant je de tekst ook opleest, van links naar rechts, van rechts naar links, van boven naar beneden of van beneden naar boven; steeds levert dat hetzelfde rijtje woorden op! Geen idee wat de woorden betekenen. Zelfs Iris wist er, na een jaar Latijn, geen chocola van te maken. Maar dat de tekst niet willekeurig gekozen is en een geheime boodschap moet bevatten, daar bestaat geen twijfel over. Dus lezers die meerdere jaren Latijn in hun vakkenpakket hebben gehad worden van harte uitgenodigd te reageren.

>

We hebben de danktegel snel weer terug gehangen en zijn er vandoor gegaan. Maar niet nadat we eerst nog een potje zelfgemaakte jam hadden gekocht waarvan de opbrengst geheel ten goede zou komen aan de pelgrims. De prijs mocht je zelf bepalen. Uiteraard hebben we veel te veel neergeteld voor zo’ n klein potje Jam maar een beetje offer was ons onze ontdekking wel waard. Nu maar hopen dat de Notre Dame de Marceille door onze weblog niet wordt overspoeld door schatzoekers die de tegels uit de muur beginnen te rukken….

Comments

[Geplaatst door: Letitia]

Het is al laat, heb het 'veld' bezocht, wat een tocht was van een hele dag over zeer slechte wegen. Ben gebroken. Toch nog jullie belevenissen willen lezen en spannend, spannend. Wat een ontdekking wederom. Beste tip die ik met vermoeid hoofd kan geven is: benader pa en ma, want die puzzelen wat af of benader Grada voor ontcijferen van het Latijn. Ik ga me nu 'omdraaien' in het bed? Liefs, Letitia

[Geplaatst door: margo]

nu wordt het serieuze magie hoor. Wiki levert de eerste bewijzen dat jullie op de goede weg zijn: http://nl.wikipedia.org/wiki/Satorvierkant

het is een magische spreuk uit pompei, die ook goed is tegen hondsdolheid en andere narigheden... (oa op http://www.bouwebrouwer.nl/latijn/sator_arepo.html )

groetjes en tot later!

[Geplaatst door: P. Postma]

Hallo Iris,

Wat leuk da je me een e-mail gestuurd heb en dat je me hebt betrokken bij jullie fantastische avontuur!
De tekst die je me voorlegde kende ik al. Het is een zeer oude bezweringsformule die haar magische kracht ontleent aan het feit dat zij van links naar rechts en van boven naar beneden gelezen dezelfde tekst oplevert, en bovendien ook omgekeerd kan worden gelezen. Zij komt onder andere voor als opschrift op gebouwen, in boeken, op zegels. De rangschikking op jullie steen is nieuw voor me. Meestal kom je de woorden in een andere volgorde tegen. Namelijk “Sator Arepo Tenet Opera Rotas”.
Sator is een zaaier, planter. Opera betekent werk in de zin van moeite en inspanning. Tenet is een vervoeging van “houden” die je moet lezen als “hij houdt”. Rotas is de meervoudsvorm van wiel. Alleen Arepo is een woord dat niet bestaat in het Latijn. Algemeen wordt aangenomen dat het hier een, speciaal voor het effect, ingevoegde naam van iemand gaat.
De vertaling luidt dan: “Zaaier Arepo houdt met moeite de wielen”. Of ook wel “ De zaaier Arepo bestuurt (leidt) de ploeg met zijn handen”. Als je “zaaier” wat minder strikt interpreteert kun je er ook “schepper” voor lezen.
De ontcijfering zou luiden: Oro te pater, oro te pater, sanas = Ik bid u vader, ik bid u vader, gij geneest.

Ik hoop dat je hier wat aan hebt. Heel veel succes met jullie speurtocht!

Peter Postma