We konden niet wachten. Ons eerste uitstapje in deze vakantie is direct al een bezoek aan Rennes le Château geworden. En we hadden ons geen betere start kunnen wensen. Maar laat ik niet op de zaken vooruitlopen. Om bij het dorpje te komen moet je flink omhoog. Rennes ligt bovenop een heuvel en de 88 inwoners hebben dan ook een prachtig uitzicht over het dal. Inderdaad, slechts 88 zielen bevolken het dorp en ze staan waarschijnlijk allemaal in dienst van het mysterie. Het eerste wat
opvalt, is het bord dat aangeeft dat het ten strengste verboden is om te graven binnen de gemeente grens. En niet ten onrechte want er is door talloze schatzoekers flink gespit, tot wel 14 meter diep. Het verbod stamt uit 1965 toen een of andere halve gare met dynamiet bijna het gehele dorp van de kaart veegde. Alvorens bij de kerk van Saunière aan te komen passeer je talloze esoterische winkeltjes en diverse boekhandels. Want er is wat afgeschreven over Rennes le Château. Ook in onze moerstaal. In een van de boekwinkels met wel twee planken vol Nederlandstalige boeken troffen we het ons bekende driedelige werk “de geheime boodschappen van Rennes le Château”van Jaap Rameijer aan. Deze landgenoot, die helemaal in de ban van het mysterie is geraakt, is in Rennes blijven hangen en schijnt een herberg ergens aan de rand van het dorp te runnen. Misschien gaan we eerdaags nog wel eens bij hem op bezoek. Als strip-liefhebber heb ik alle stripverhalen aangeschaft die er maar over Rennes te vinden waren. Het zijn er vier, één in het Engels de rest in het Frans. Maar, zo verzekerde Iris mij, ze zou ze in het kader van haar Frans lessen wel voor me vertalen.
Uiteindelijk kwamen we bij de pastorie van Saunière waar het allemaal begonnen is. De pastoor en zijn huishoudster zitten nog steeds in de voorkamer en kijken geamuseerd toe hoe meer dan 100.000 bezoekers per jaar aan hen voorbij schuiven. De pastorie is nu ingericht als museum. Alles staat er nog, de Visigotische pilaar waar Saunière een paar geheimzinnige perkamenten gevonden heeft, de grafstenen van het familiegraf van d’Hautpouls etc. Bij binnenkomst in de kerk kijk je meteen in de priemende ogen van de zwarte duivel Asmodeus die door
Sauniëre zelf is aangeschaft toen hij dik in de slappe was kwam te zitten. “Die duivel ken ik” riep Iris plotseling, “zo een komt er ook voor in het boek “Grimpow” en die moet je dan omhelzen. Dan spring er ergens een luikje open”. Dat had ze natuurlijk nooit moeten zeggen want nu was ze wel verplicht deze duivel te knuffelen. Het kostte aardig wat overredingskracht haar zover te krijgen en een hoop geduld want uiteraard durfde ze dat alleen maar te doen als er helemaal niemand het kon zien. En voor we een paar seconden alleen waren in die kerk. Maar uiteindelijk deed zich een geschikt moment voor. En zowaar, toen Iris de duivel aan haar boezem drukte hoorde ik een klik en ging er aan de achterkant iets open. Niet te geloven! Blijkbaar zit er een verborgen ruimte in die alleen maar ontsloten wordt als je gelijktijdig op een bepaalde plek aan de voorkant en aan de achterkant drukt. En blijkbaar was nooit iemand
eerder op het idee gekomen want de ruimte was niet leeg. Triomfantelijk haalde Iris er een langwerpig stuk papier uit. Hiernaast zie je haar het beduusd in de lucht houden. Snel maakten we ons er mee uit de voeten. Toen we het nauwkeuriger bekeken op een afgelegen plek bleek het een langwerpige kaart te zijn met allemaal vierkante gaatjes. Een soort ponskaart. Of meer een soort kaart die wordt gebruikt bij draaiorgels, Zeg maar zo’n pagina uit een draaiorgel boek. Maar dan veel korter. De kaart oogt te nieuw om uit de middeleeuwen te stammen maar te oud om van het computertijdperk te zijn Een ponskaart zoals die als invoer medium werd gebruikt bij de eerste grote computers is het dus zeker niet.
Waarschijnlijk is de kaart er door Saunière zelf ingestopt. Wat zou hier in vredesnaam de betekenis van moeten zijn? In ieder geval hebben we hier een uniek stukje puzzel in handen dat in nog geen enkel boek over Rennes le Château wordt genoemd. Dat dit ons mag overkomen!
De rest van de dag hebben we met kloppend hart de overige bezienswaardigheden van Rennes bezocht zoals de tour de Magdela, de villa Bethany en de andere door Saunière gefinancierde locaties.
Nu snel een Internetcafé vinden om eens uitgebreid te Googlen…..
gelukkig is Iris nu al vergeten dat ze niet op de foto wil
Geplaatst door: piet | 24-7-08 om 22:52