Maar een kwartier later dan gepland waren we om kwart over 6 zowaar op weg naar zonnige streken. Want in Nederland was het bagger. In een druilerige motregen die langzaam overging in een echte bui hebben we voor dag en dauw de bagage in de auto geladen. Wat is nieuw. Ik kan me niet heugen dat het niet regende op de dag van ons vertrek. De bak-op-het-dak ging dit keer gewillig op slot. In voorgaande jaren moest ik er nog wel eens flink op beuken, wat meestal gepaard ging met de nodige krachttermen. Een moment waarop de kinderen zich altijd wijselijk even terugtrokken. Omdat ik dat slot dus van geen meter vetrouw gaat er altijd een spanlijn omheen. Ik moet er niet aan denken dat ik in mijn achteruitkijkspiegel ons schone (heenweg) of vuile ondergoed (terugweg) ineens over de snelweg zie dwarrelen. Naarmate de reis vorderde werd het steeds warmer en zonniger. Bij onze eerste stop was de temperatuur al van 14 tot 21 graden toegenomen om bij aankomst tegen de 30 graden te belopen. Let wel, het was toe al 10 uur ’s avonds! Twee uur later dan gepland overigens maar dat kwam door een enorme file rond Parijs. In plaats van de verwachte 20 minuten hadden we bijna 2 uur nodig om daar voorbij te komen. Tel daarbij het oponthoud dat we hadden even voor Orleans omdat iemand zijn
caravan niet onder controle wist te houden en twee uur vertraging is zo opgelopen. De laatste 700 kilometer gingen overigens vlekkeloos. Cruise control op 140 km/uur en gaan op een vrijwel uitgestorven snelweg door een schitterend gebied (Loire, Limousin, Dordonge). Na 1200 kilometer bereikten we eindelijk Carcassonne waar op dat moment een concert van Pink Floyd aan de gang was. Later op de avond hoorden we nog het vuurwerk dat aldaar als afsluiting de lucht in ging. Carcassonne bestaat 2000 jaar en er worden deze zomer daarom diverse activiteiten ontplooid. Na Carcassonne was het nog ongeveer 15 kilometer en een flinke klim door een donker bos naar onze camping. Ondanks dat de duisternis al was ingevallen werd snel duidelijk dat het om een prachtige locatie gaat. Alle huisjes zijn gelegen rond een soort Romeins openlucht zwemparadijs met een magnifiek uitzicht over het dal. En ook dit jaar treffen we het weer met de ligging van ons huisje; geen buren voor of naast ons en dus een maximum aan privacy.
En dat terwijl er ook straatjes zijn waar de huisjes hutje mutje staan. Komt waarschijnlijk omdat we er zeer vroeg bijwaren met boeken. Al voor de kerst hadden we een optie genomen op een van de vele huisjes hier. Het huis heeft een behoorlijk overdekte veranda dus ook met regen kun je hier uitstekend buiten zitten. Zoals je op de foto hiernaast goed kunt zien. Een foto waarop je Iris maar moeizaam kan onderscheiden want ze heeft zich als recalcitrante puber voorgenomen niet op de foto te willen en duikt direct weg achter een boek of onder een deken als ze ons een camera ziet trekken. Je zult haar de komende weken dus niet veel op de foto’s tegenkomen, ben ik bang. Maar hoe dan ook; hier gaan we het de komende 3 weken wel uithouden!
Dat was fors om in 1 dag plaats van bestemming te bereiken. Als ik het wel heb 16 uur rijden. Geen problemen met rechtervoet, Jean-Paul? Inderdaad mooie plek. Het huisje lijkt op wat ik had in Indonesie. En nu de geheimen ontdekken. Duik eens onder het huis...
Geplaatst door: Letitia | 21-7-08 om 16:54
Ha Jean-Paul,
Zoals jij net Pink Floyd hebt gemist, hebben wij in Frankrijk net Radiohead gemist. Het lokale sufferdje had als kop "Arras en fête pour Radiohead" (met ook nog eens in het voorprogramma Sigur Ross).
Veel plezier met jullie speurtocht en groeten aan Margot, Iris en Jasmijn.
Groet, Piet
Geplaatst door: piet | 21-7-08 om 21:08