Niet alle katharenkastelen zijn tot puin gereduceerd. In Arques staat een wat merkwaardig ogend maar nog geheel intact zijnd “donjon”. Dit zandkleurige kasteel bestaat voornamelijk uit een vierkante toren-woning van 25 meter hoog. De vele schietgaten, of eigenlijk schietsleuven, zijn van glas voorzien om het donjon geen enorme doortocht-woning te laten zijn. Roosters tussen de verdiepingen zorgen ervoor dat je een heel eind onhoog of naar beneden kunt kijken afhankelijk van waar je je bevindt. En dat levert zeer aardige inkijkjes.. eh doorkijkjes op. 
Vlak bij het kasteel bevindt zich nog een zeer informatief Katharen museum, ingericht door de Katharen specialist en aanhanger Déodat-Roché. Leven volgens de regels van de Katharen is blijkbaar zeer gezond want deze Katharen promotor werd maar liefst 101 jaar oud.
Op weg naar Arques hebben we nog even verkoeling gezocht in de Fontaine d’Amour. Een meertje voor verliefden. Alle bomen er omheen zijn volgekerft met lieve woordjes (in het Frans uiteraard) maar sinds dit romantische plekje vermeld staat in de Michelin gids is er van enige privacy, laat staan intimiteit, geen sprake meer. Kleerkasten in veel te kleine zwembroekjes (“uuuhl wat erg” volgens Iris) proberen er, door van een rots af te duiken, nog wel indruk te maken op de jongedames die hun bovenstukje nog net los durven te maken (maar dan alleen als ze op hun buik liggen) maar als de zoveelste kudde toeristen de rust komt verstoren pakken alle lokale jongelingen en masse hun biezen.
Aan het water mijmeren we nog even over onze vastgelopen speurtocht. Maar gelukkig vinden we op onze weblog diezelfde dag nog een gouden tip van Paolo. Dat we daar zelf niet aan gedacht hebben. Er openen zich nieuwe perspectieven. Maar eerst gaan we nog een andere activiteit ondernemen die voor een minstens even grote adrenaline-stoot gaat zorgen.
Reacties