Een beetje eerder dan gepland een 2e wandeling gemaakt. Wederom eentje uit het hier ter plekke aangeschafte wandelgidsje “Les sentiers d’Emilie en Pays Cathare”. Deze 8 kilometer lange “sentier découverte de la nature” zou een kleine twee uur duren. Het werden er uiteindelijk bijna vijf.
Bleek achteraf dat Emilie ons ergens een afslag had willen laten nemen die we totaal gemist hebben. Was uiteindelijk niet erg want het grootste deel van de wandeling ging door het bos waar het, door het dichte bladerdek, goed toeven was. De laatste kilometers slingerden zich door het labyrint van Nébias. Dat is een bijzondere verzameling rotsformaties, een paar kilometer ten zuid-westen van Rennes le Château, die inderdaad door de schepper neergelegd zijn in de vorm van een enorm doolhof. Soms komen de rotsen maar tot je middel maar meestal steken ze enkele meters de lucht in. De doorgangen zijn vaak overwoekerd en erg donker. Regelmatig
moet je je rugzak af doen en je buik inhouden om je er zijdelings net doorheen te kunnen wurmen. Bepaalde stukken worden afgeraden voor kinderen. Er zijn twee routes, de reguliere en de meer geheimzinnige “route sauvage”. Verdwalen is er absoluut geen kunst als je niet de op de rotsen geschilderde pijlen wenst te volgen. Op een aantal plekken vind je bijzondere natuur-fenomenen zoals een 250 jaar oude eik en een ooit
omgevallen boom waarvan alle takken naar boven groeien zoadat hij nu het uiterlijk van een gigantische harp heeft.
Kortom een heel bijzondere wandeling die onze gedachten even heeft doen afdwalen van het eerder deze week gevonden palindroom. Zou dit labyrint er verband mee kunnen houden? Een schepper die zijn ploeg over de rotsen heeft geleid zodat de voorden de doorgangen vormden? Het labyrint zou een prachtige plek kunnen zijn om een geheim te verbergen.
Hoi,
Ik zocht meer info over het labyrint en kwam daarbij op jullie site terecht. Een geheim verbergen heeft inderdaad iemand al gedaan. Er ligt namelijk een geocache (zie geocaching.nl) Wij hebben die afgelopen zomer ook getraceerd (wel laten liggen uiteraard).
Waarom keer ik juist op jullie site: wij heten Van der Kleij. Grappig om dan in jullie voetstappen te zijn getreden.
Groetjes,
Yvonne
Geplaatst door: Yvonne van der Kleij | 20-9-09 om 22:03